Życie ma sens?

Wiele razy myślałam nad tym, żeby cofnąć się w czasie. Chciałabym wtedy powrócić do dzieciństwa. Jako dzieci nie byliśmy wszystkiego świadomi, bawiliśmy się, nie myśląc za wiele. Pamiętam, że moja wyobraźnia zastępowała mi praktycznie wszystko. Nie były mi potrzebne markowe ciuchy, drogi telefon czy najnowsza aplikacja. Dużo łatwiej było nawiązywać przyjaźnie, ufać, nie patrzyliśmy na kogokolwiek źle, jeżeli ten miał gorsze ubrania albo biedniejszy dom.   Dorośli, bardziej doświadczeni ludzie, głośno do tego się nie przyznają, ale czy nie oceniacie swoich sąsiadów, pracowników, ogólnie człowieka poprzez wygląd zewnętrzny? Każdy z nas robi to nieświadomie.  Wyobraź sobie taką sytuację... Idziesz przez miasto, po twojej lewej zauważasz bezdomnego człowieka. Pewnie poczujesz nieco odrazy. Nagle na wysokich obcasach przechodzi pewna siebie kobieta. Nie znasz jej a już stwierdzasz, że Ona na pewno zna swoją wartość, bo co? Bo ma markowy płaszcz z najnowszej kolekcji? Bo ma sre...